Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Georges Melies. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Georges Melies. Pokaż wszystkie posty
piątek, 10 lutego 2012
Obraz w cieniu słowa (i inne opowieści)
Wchodzący na ekrany naszych kin Artysta opowiada o okresie szczególnie ważnym dla rozwoju Dziesiątej Muzy. Z perspektywy dnia dzisiejszego jawi się on jako czas technologicznej rewolucji, która światu filmu wyszła wyłącznie na dobre. Pierwsze lata kina dźwiękowego przyniosły jednak większe straty, niż tylko zniknięcie z ekranów licznych gwiazd Wielkiego Niemowy, z różnych powodów niepotrafiących odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Dźwięk synchroniczny był bowiem "wynalazkiem", który przyczynił się do tymczasowego regresu filmu, niemalże na powrót pozbawiając go rangi sztuki.
Udźwiękowić kino próbowano już niemal od samego początku jego istnienia. Kolejne niepowodzenia rozmaitych eksperymentatorów, za wyjątkiem Thomasa Edisona dziś już dawno zapomnianych, przyczyniły się jednak, pośrednio, do ukształtowania się podstaw języka filmu. Jego własnych środków ekspresji, skutecznie negujących traktowanie go jako nic niewartego widowiska jarmarcznego. Od wczesnych prymitywnych obrazów braci Lumiere i Georgesa Meliesa musiało jednak minąć kilkanaście długich lat, aby w końcu do tego doszło.
Do lektury całego tekstu zapraszam na Stopklatkę. Przy pisaniu korzystałem z książki "Język filmu" Jerzego Płażewskiego oraz eseju "Drogi filmowego dźwięku" Tymoteusza Wojciechowskiego. Za wskazanie kilku tytułów wartych opisania dziękuję Piotrowi Sawickiemu i Krzysztofowi Ryszardowi Wojciechowskiemu.
poniedziałek, 11 października 2010
Tadeusz Różewicz - "Melies"
Iluzjonista
dyrektor teatru "Robert Houdin"
Urodził się w roku 1861
umarł w roku 1938
nakręcił 400 filmów
krótkometrażowych
między innymi
w roku 1898
Pancernik Maine
następnie
Proces Dreyfusa
Joanna d'Arc
Faust
Wieki cywilizacji
zapomniano o nim
resztę życia
spędził w małym sklepie
z zabawkami
przypomniano sobie o nim
mnie interesuje
ten długi okres między
ostatnim filmem i śmiercią
okres spędzony
w sklepie z zabawkami
jego rozmowy
z dziećmi
jak demonstrował
stare i nowe zabawki
pociągał za sznurki
pajace
nakręcał samochody i lokomotywy
rozkazywał ołowianym żołnierzom
żałuję, że nie mogłem
w roku 1938
zrobić wywiadu z Meliesem
Czy pan chodzi do kina
---------------------------------
Georges Melies, ojciec kina fabularnego, twórca reżyserii i dziesiątek (?) przeróżnych technik filmowych, gdzieś około 1908 roku został przez świeżo powstały przemysł filmowy zjedzony. Zbankrutował, wylądował na ulicy. Po latach pracy w skromnym sklepie trafił do przytułku. Zwykł mawiać, że kino jest sztuką diabelską.
Etykiety:
Georges Melies,
literacko,
Tadeusz Różewicz
Subskrybuj:
Posty (Atom)



